Voor een Pdf-printvriendelijke versie van deze recensie Klik hier
Sluit venster

Boek en druk


Recensietekst


Bron



Johanna

De gevangenisbloem, druk 2, 32 blz.
Ds. Timmers bezoekt eenmaal per week de gevangenen. Thuis vertelt hij van den pas gekomen gevangene, die somber neerzit en ontoegankelijk is voor eenig woord. Eenige weken daarna had de man een klein plantje in zijn cel, dat hij op de binnenplaats had zien staan en had mogen meenemen. "Toen de dominee ’n week later terugkwam was het plantje dood, hetgeen den gevangene zeer veel leed deed. Nita, het dochtertje van den predikant, is daardoor getroffen en vraagt vcor den armen man een nieuwe, sterkere plant te mogen koopen. Dat mag. De gevangene is door dat geschenk zeer geroerd; er wordt nog aan hem gedacht, hetgeen den predikant aanleiding geeft hem te vertellen, dat Christus ook in liefde aan hen denkt. Dit woord vindt nu ingang in zijn hart en wordt hem ten zegen. Aanbevolen. Boekbeoordeling in bijblad van "De Christelijke Familiekring : tijdschrift voor zondagsschool en huisgezin", 1919